Turgay
Gönenç
1939 Tokat
Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdi. Bir süre
İzmir İstatistik Bölge Müdürlüğü,
daha sonra özel öğretmenlik yaptı. Ege Üniversitesi ve 9
Eylül Güzel Sanatlar ve Edebiyat
Fakültelerinde ders verdi. Antoloji ve şiir çevirileri
yanı sıra resim eleştirileri yazdı. Şiir
ve yazıları Yelken, Değişim, Türk Dili, Yazko-Edebiyat
gibi dergilerde yer aldı.
ŞİİR KİTAPLARI
Bozgunda (1962), Ben Severek Büyürüm (1973), Yüzün Senin
(1983),
Gece ve Genç Kız (1994), Kuşların Göçerken Çizdikleri
(Toplu şiirler, 1994)
BİR YAZIN TARİHİ
Anıyorum seni. Eskil bir fresk işler gibi boşluğa.
Günün ilk ışığında beliren güllerin
O düşsel ve gerçek karışımı kokusunda
Şiirler ve şairlerle çizerim yüzünü
Bir yazın tarihini oluşturan sulara.
Nasıl seslenir bilirsin dalgın bir yolcuya
Sarmaşıklar arasından o mor gramofon çiçekleri
Sesin morun beyaz çizgilerde açısında
Ve bilsen nasıl özlerim o durmadan koşan çocuğu
Gözlerinle dudağım arasında.
Yorgun kentler ürkütmesin yüreğini
Yazlıkların sularına kapılma
Nakışla usun ve hüznünle dört mevsimi
Durmadan an ve sesinle çiz çocuklara
Suskunda yol alan o kararlı treni.
Sevdanın ve inancın traversidir raylarında
Silerken gözlerindeki teri
Geçmiş ve yanılgılar tuzlaşır parmaklarında
Bir de acının umuda tozalan kemiği.
Yetmezlikler çürümüş kentleridir geçmişimizin
Eski gazeteler gibi sararır sonunda
Ve dizersin bir sure gibi yetinmeyi
Küçük puntolarla kıraç bir kâğıda
Okumayı ilk söken çocukların erinci
Yeni bir kenti oluştururken alnında.
Yalnızca çocuklardır parkların gündüz bekçileri
Geceyi bırakırken dingin usuna.
An beni. Mahsur kalan sevdanın koyaklarında.