Türkân
İldeniz
1938 Düzce
İstanbul Kandilli Kız Lisesi’ni bitirdi. İstanbul
Üniversitesi Hukuk
Fakültesi’ndeki öğrenimini yarıda bıraktı ve bir süre
memurluk yaptı.
Pazar Postası, Dost, Yelken ve Varlık’ta yayımlanan
şiirlerinde çağın
gerilerine itilmek istenen, horlanan, ezilen kadının
çoşkulu ve başkaldıran
sesi oldu.
ŞİİR KİTAPLARI
Taşra Kızının Deliceleri (1966), Havva Çıkmazı (1967)
KAÇAK
Işıkları bir yakıp söndürme Kaptan beni korkutamazsın
Beni kimse korkutamaz artık durduramaz bu yerlerde
Çünkü aklıma koydum, çünkü kaçacağım
Karanlık kişiler yolları tutmuş sürekli bekliyorlar
Yakalasalar bir -yengeç kollarıyla-hesap tamam
Ola ki birşeyler yapmadım birşeyler beklemedim onlardan
Kendimce yaşamak istedim salt-bırakmadılar.
Mutluluk yalanlarına inanmadımsa
Neden suçlarlar beni sorumlu kendileri aslında.
Sen de gezemezsen sokaklarda sere serpe
Yedi rengin yokluğunda evden hiç çıkmasan
Sesli düşünürken kırılsa ortasından kalemin
Kendini dinleyip dinleyip de kahretsen herşeye
Bu çıldırtıcı yalnızlıkta boğulduğum yetmez gibi
Kanına ekmek doğrasalar üç öğün - dediler kodularla
Böylesine kavga, böylesine insanlık, böylesine anlayış
Tasarladığım yaşantıyı tasalı sonlandırsa ilk baştan
Üstelik parsları utandıran bir bakışla Kaptan
Kasap çengelindeki ete değil sana baksalar
İşte o zaman - asıl o zaman - başlardı yıkıntın
Bunalmışlığımın nedenini anlardım
Bu güne dek nasıl direndimse yine direnmek mümkündü ama
Ne olduysa seni gördükten sonra oldu
Anbarıyla güvertesiyle gemini gördükten sonra hem
Falımda uzun yollar çıkıyor o günden beri
Bir başka sesleniyor tuttuğum şarkılar hep
Unutmak için herşeyleri kaçıp kurtulmak için herşeylerden
Alınmış sabahların uykusuz rüyalarınca
Görmediğim ülkelerin isterik çağrısına koşuyorum şimdi.
Bırak Kaptan rahat bırak ışıklar yansın
Ben de bilmiyorum kimliğimi sorma bana
Nerede ineceğimi hele hiç
Yalan söyliyemem diyorum yorgunum diyorum sorma başka şeyler
Suçsuzum, parasızım, kaçağım bütün bildiğim bu - beni anla
Anla artık uyuyacağım yerimi göster.