Vasfi Mahir Kocatürk
1907 Gümüşhane - 17 Temmuz 1961 Ankara
Mülkiye Mektebi’ni bitirdikten sonra öğretmenlik,
maarif müfettişliği, milletvekilliği yaptı. Edebiyata
Yedi Meşale şairlerinden biri olarak atılan Kocatürk'ün
şiir, çeviri, oyun ve edebiyat tarihi türünde 80'e yakın
kitabı vardır.
ŞİİR KİTAPLARI
Dağların Derdi (1928), Tunç Sesleri (1935), Geçmiş Geceler
(1937),
Bizim Türküler (1937), Ergenekon (1941)
GECE
Bir garip kuş ötüyor karşı kavak dalında
Ayın altın kafesi içinde yanık yanık
Ve sesinden kederle ürperiyor ortalık.
Elmalar dallarını uzatıyorlar suya
Suda yanan yakuttan elmalara bakarak
Ve yeşil bahçelerde durgunlaşıyor ırmak.
Dalların uçlarına diziliyor yıldızlar
Saçlarda pırıldayan kıymetli taşlar gibi
Ve yüzüyor sularda kızıl haşhaşlar gibi...
Bir avuç su içinde seyret sonsuz gökleri,
Açıl ruhum, mesafe geniş, zaman gecedir,
Gece bir masal dolu, rüya dolu bahçeler.
ŞAİRİN ÖLÜMÜ
Ne bir damla gözyaşı, ne yerde yaslı bir mum;
Hazin, loş odalarda ölümü sevmiyorum.
Bir çığ sesiyle nasıl inlerse bir uçurum
Benim öyle verecek kalbim son nefesini...
Titreyen dallarını açıp göklere kadar,
Hıçkıracak ney gibi sülün boylu kavaklar,
Talihimin göğsümde hapsettiği canavar
Derin çıtırtılarla kıracak mahpesini...
Ardımda binbir gönül, ıstırabımdan derin,
Matemini tutacak bir mukaddes kederin;
Ölümün gösterecek dünyaya ölümlerin
Hem en şereflisini, hem en mukaddesini...
Gözlerim çektiğimi ifşa etmese bile
Kalbimden ayrılınca ruhum gelecek dile:
Yüzbin yıllık kâinat hummalı bir vecdile
Dinleyecek ilk defa ıstırabın sesini...
Her gün bir parça daha fazla yalçınlaşarak
Bir uçurum olunca bana sevdiğim kucak,
Fırtınalı göklerden ölümüm andıracak,
Yıldırımla vurulmuş kartalın düşmesini.