Yüksel
Pazarkaya
1940 İzmir
Ortaöğrenimini İzmir’de tamamladıktan sonra Almanya’ya
gitti. Stuttgart Üniversitesi Yüksek Kimya Mühendisliği Bölümü’nü bitirdi.
Edebiyat doktorasını verip Stuttgart Üniversitesi ve
Halk Üniversitesi’nde Almanca, edebiyat ve felsefe dersleri okuttu. Anadil adlı
edebiyat dergisini çıkarttı. Türkiye ve Almanya’nın
çeşitli dergi ve gazetelerinde şiir, hikâye, eleştiri, inceleme ve çevirileri
yayımlandı.
Radyo ve sahne oyunları yazdı. Almanya’daki Türk işçi
sorunlarını konu edinen Ohne Bahnhof (Bekleyen Tren) adlı Almanca oyunu,
Stuttgart Teknik Üniversitesi Tiyatrosu tarafından
sahnelendi.
ŞİİR KİTAPLARI
Koca Sapmalarda Biz Vardık (1968), Umut Dolayları (1969),
Aydınlık Kanayan Çiçek (1974), İncindiğin Yerdir Gurbet (1979),
Saat Ankara-Takvim Dizeleri (1981), Sen Dolayları (1983),
Karanlıktan Yakınma (1984, 1988), Dost Dolayları (1990),
Sen Dolayları ve Sevgi Dolayları (1992), Mutluluk
Şiirleri (1995)
EN SEVDİĞİM
En sevdiğim
Ellerin
Isıtan dokunduğu yeri
Yıkıntıyı oturulur kılan
Ellerin
En sevdiğim
Gözlerin
Okşayan baktığı yeri
Dar zamana sevgi saçan
Gözlerin
En sevdiğim
Dillerin
Kovan sıkıntıyı her yerden
Çorakta mor pembe açan
Sözlerin
En sevdiğim
Her şeyin
Sen
En sevdiğim
UZAK SEVGİ
Güzel yüreğim sevgiyi
Güzelleyen yüreğim
Közü uzak sevgiyle
Dağılır küllerim
Salt bir çırpıntı
Pırr savulur
Uçar konar
Uzak yüreğim
Savrulur bir güle
Güllerin gülüne
Açar katmer katmer
Siner kokuna yiterim
Aç sevgiyi bite bite
Uzak sevgiyi yitesiye
Ya sevgi ol yüreğim
Ya acıyla sol
Yüreğim
YAR ADIN
UNUTMUŞUM
Oturmuşum şu kentte
Dört duvar ardında
Dolaşır durur aklım
Pır pır bir yürekle
Ürkek bir kuşum
Şu kentte oturmuşum
Uçar durur aklım
Aramaktan sarhoşum
Canhıraşım bir hoşum
Yar adın unutmuşum
Dostu yok bir yabancı
Dört duvarda kalmışım
Oturmuşum şu kentte
Dört duvar ardında
Uyuşur durur aklım
Çaresiz bir yürekle
UNUTMAK İSTİYORUM
Durup durup vuruyor usuma.
Unutmak istiyorum
O gülen yüzleri
Kapı açan ak elleri
Dökülen tatlı dilleri
Yaşadım mı, düşledim mi
Unutmak istiyorum.
Döşenmiş masalar vuruyor usuma.
Bir kuş sütü eksik, aslan sütünü yeğlerim diye,
Bunca incelikleri unutmak istiyorum,
Gönlümü gövdemi saran ince iğneleri
Çekip atmak istiyorum.
Kapalı perdeleri, perdelerin ardında
Geceyi görmeden bildiğimiz yıldızları,
Uluyan rüzgârı, yağmur bulutlarını,
Hışırtıyla geçen gece arabalarını,
Sirenleri, canavar düdüklerini,
Köşedeki kiliseyi, alttaki dükkanları
Unutmak istiyorum, gelip gelip usuma vuruyor
Her şeyi unutmak istiyorum,
Bir çocukları değil.
Ayırmak istiyorum, kıyamıyorum,
Çocukları bütün yaşanmışlardan, düşlenmişlerden,
Söylenmişlerden, anılmışlardan
Gönlüm elvermiyor çocukları unutmaya.
Unutamıyorum,
Durup durup usuma vuruyor,
Çocuklar gönlümün yuvasında üşüyor.