BoyutPedia

Tate Gallery Eki

MILLBANK

MİMARLAR STIRLING WILFORD ASSOCIATES

1980-1985

J. M. W. Turner, 1851 yılında, 290 adet tablo ve kağıt üzerine yapılmış 20 bin kadar çalışmadan oluşan koleksiyonunu devlete bağışlar. Ancak savaş ve hemen ertesindeki bir sel felaketi, bu önemli koleksiyonun dağılmasına neden olur. Koleksiyona ait parçaların bir kısmı British Museum’un Baskı Salonu’nda saklanmaktadır. Tate’in kurucularından biri olan ancak yeni galeri tartışmalarına ömrü yetmeyen hayırsever Sir Charles Clore’un kızı, yapıtların yeniden bir araya getirileceğini müjdeler. 1979 yılında, Tate Gallery projesi için, yapımı henüz tamamlanan Stuttgart Staatsgallerie’nin mimarları Stirling ve Wilford’la anlaşılır. Bu girişim, bireysel anlamda sanata verilen desteğin doruk noktasını oluşturur. Kentin tam odağında yer alan ve bu kadar dikkat çeken bir kamusal yapının mimarı olarak anılmak, James Stirling için de bir dönüm noktası olmuştur. Yeni projeyle birlikte en değerli 100 tablonun düzenli bir sergileme olanağına kavuşması ve taslaklarla kağıt üzerindeki diğer çalışmaların tasarlanacak çeşitli galeri mekanlarında saklanması amaçlandı. Binada ayrıca konservasyon stüdyosu, baskı odası ve oditoryum gibi destek mekanlar da yer almaktadır. L planlı yeni ek, Sydney Smith tasarımı klasik Tate yapısıyla kırmızı tuğlalı askeri hastane binası arasındaki alana inşa edildi. Ön cephenin kırmızı tuğla sıraları ve bal renkli taşlarla oluşturulan gridleri, orijinal yapıda sıkça rastlanan malzemelere ve bunlarla oluşturulmuş tekrarlara dikkat çekmektedir. Sir Charles Clore Tate’i “limonluk benzeri bir yapı” olarak düşlemişti. Bu noktadan hareketle yapı, önündeki peyzaja müdahale etmeyecek şekilde ve çatı seviyesi olabildiğince düşük tutularak tasarlanmıştır. Yapının, ham olarak nitelendirilebilecek yalın ve net detayları dikkat çeken unsurlarıdır.