BoyutPedia

Psikoterapi

Depresyon tedavisinde çoğu zaman psikoterapi tek başına yeterli değildir.

Halk arasında konuşma tedavisi olarak da bilinen psikoterapi, hastanın biyopsikososyal sorunlarını ilişki ve iletişim ile düzeltmeye çalışma çabasıdır. Psikoterapi amaçlı girişimleri genel olarak iki başlık altında toplayabiliriz: Psikolojik destek ve özgül psikoterapiler.

Psikolojik destek

Hasta-hekim ilişkisinde karşılıklı etkileşimden yararlanarak hastanın sorunlarını çözme çabasıdır. Ruhsal sorunu olan kişilerin büyük bir bölümünde kullanılan bu yaklaşımda hekim, hasta ile olan ilişkisini yönlendirerek hastasına yardımcı olmaya çalışır. Hekimin hastasına psikolojik destek verebilmesi için hastasını iyi tanıması gerekmektedir; hastasını ne kadar iyi tanırsa psikolojik destek verme olanağı o kadar artmaktadır.

Özgül psikoterapiler

Daha özel durumlarda uygulanan ve uygulanabilmesi için bazı koşulların karşılanması gerektiği bir tedavi yöntemidir. Bu koşulların en önemlileri arasında hekimin bu tedavi yöntemi konusunda özel

eğitim almış olması ve hastanın uygun kişilik yapısına sahip olması bulunmaktadır. Psikoterapi denilince birçok kişinin aklına doğrudan özgül psikoterapiler gelmektedir. Çoğu zaman da bu tedavi yöntemleri ile ilgili gerçekçi olmayan beklentilerin bulunduğu görülmektedir. Birçok kişi tarafından tedavi yöntemiyle hastaların hiç ilaç kullanmadan kısa sürede bambaşka bir insan olacağı düşünülmektedir. Oysa özgül psikoterapiler genellikle terapist ile sık sık görüşmeyi (haftada 1 ya da 2) gerektiren uzun süreli (bazen yıllar alan) bir tedavi yöntemidir. Depresyon tedavisinde kullanılan özgül psikoterapiler arasında, ilişkiye dayalı psikoterapi, davranışçı-bilişsel tedaviler, psikanaliz, psikodinamik  psikoterapi bulunmaktadır.  Depresyonun sosyal ve kişisel ilişkilerdeki bozulma nedeniyle ortaya çıktığı görüşünden yola çıkan ilişkiye dayalı psikoterapide, hastanın diğer insanlarla ilişkilerinde yaşanan sorunlar belirlenmeye çalışılarak, bunlar için çıkış yolları araştırılır. Terapistin amacı hastanın, hastalığını, kişilik yapısını ve kişilik yapısının diğer insanlarla ilişkilerini nasıl etkilediğini anlamasını sağlamaktır.

Davranışçı-bilişsel tedavi, insanların duygularının dünya ile ilgili düşünce ve görüşler tarafından kontrol edildiği yaklaşımından yola çıkmaktadır. Terapist, hastanın depresyon gelişimine yol açabilecek düşünce kalıplarını saptayarak, bunları değiştirmeyi amaçlar.